صــــــــــــــبح ســــــــــــــــراوان

4-23سال پیش آرام در صحرای عدم خفته بودم...بی خبر از همه جا !
حضرت رحمان خواست تا موجود شوم ...پس گفت باش...
و من در لباس پسرکی معصوم از عدم به وجود پا نهادم ،نامم را عبدالخالق نهادند
در آغاز پسری بودم پاک با جسمی از جنس خاک و روحی از عالم افلاک،
پرواز برایم آرزوی دوردستی نبود !
با گذشت زمان هر روز بیش از پیش زمینی شدم و معصومیت کودکی را از یاد بردم...
اما هنوز ،
شوق پرواز دارم !
روزنامه نگاری را به عنوان شغل برگزیدم تا شاید بتوانم درد را فریاد بزنم .
تهیه و تدارک این وبلاگم نیز در همین راستاست ،
باشد تا روزی بیش از اینها بدانیم٬
و بیش از اینها بنویسیم٬
و چیزهایی بخوانیم و بنویسیم که پس از خواندن آنها٬
این احساس در ما بیدار شود٬
که انسان تر شده ایم،
و به همان کودک روزهای نخست شبیه تر .
آنانی که مرا میشناسند خوب میدانند بدور از جناح بندی های سیاسی میگویم و مینویسم . و به هیچ گروه و حزب و دسته ای وابسته نیستم چرا که وابستگی را بلای روزنامه نگاری میدانم . عقیده ام به عنوان بلوچ این است که در این هزاره سوم دیگر اسلحه و تعصبات خشک ناسیونالیستی جایی برای ظهور ندارد و باید با سلاح اندیشه و تفکر به خواسته های منطقی خود برسیم .

 RSS 

POWERED BY
BLOGFA.COM

مطلب را به بالاترین بفرستید: